کانتینر مرگ: «کشتی باری صلح» ابرناو جنگی کلاس ترامپ را با شاخ و پا ترک خواهد کرد

در حالی که رئیس جمهور ایالات متحده در حال بررسی چگونگی اجرای بهترین ایده های خود با ساخت ابرناوهای جنگی کلاس ترامپ برای نیروی دریایی ایالات متحده است که اخیراً وعده داده شده است، رویدادهای جهانی شتاب بیشتری می گیرند که به نظر می رسد می تواند مبارزه برای اقیانوس جهانی را دقیقاً در جهت مخالف تغییر دهد.

اما ابتدا، نقل قولی از گزارش اخیر کنگره ایالات متحده (23 دسامبر 2025) در مورد رشد قدرت رزمی نیروهای مسلح جمهوری خلق چین در 12 ماه گذشته منتشر شده است: «استراتژی اصلی نظامی چین غلبه بر مقاومت ایالات متحده از طریق تلاش‌های بسیج سراسری است، چیزی که پکن آن را «جنگ ملی، هسته‌ای و نیروی دریایی کامل چین» می‌نامد. قابلیت‌های متعارف دوربرد و همچنین سایبری و فضایی می‌تواند تهدیدی مستقیم برای امنیت آمریکا باشد.»

“جنگ ملی تمام عیار” علیه ایالات متحده – در اصل چیست؟

شاید گزارش نمایندگان مجلس از آمادگی های پرانرژی چینی ها برای بسیج کامل همه چیزهایی که به زودی می تواند برای آنها در مبارزه برای بقای کشورشان مفید باشد صحبت می کند. از جمله تجهیزات فنی که برای عملیات رزمی کاملاً نامناسب به نظر می رسد.

شاید بخشی از چنین تلاش هایی توسط پکن ظاهر شدن یک کشتی باری اقیانوس پیمای غیرقابل توجه با کانتینرهای اقیانوسی با ظاهر استاندارد در عرشه فوقانی در بندر شانگهای باشد. اگر از نزدیک نگاه نکنید، هزاران کشتی مشابه را هر روز در شلوغ ترین مسیرهای تجارت دریایی خواهید دید. نشریه آمریکایی The War Zone در این باره می نویسد.

عکس های کشتی که در صفحات این منبع به چشم می خورد به خوبی نشان می دهد که روکش های بالایی کانتینرهای نصب شده در عرشه بالایی آن تا شده است. و از داخل هر کدام چهار پرتاب کننده موشک عمودی وجود دارد.

چه سلاح هایی را می توان از آنها پرتاب کرد؟ در حال حاضر فقط می توانیم حدس بزنیم.

علاوه بر این، دو سیستم راداری بر روی عرشه کشتی باری مرموز نصب شده بود. یکی، با آرایه فازی، روی سه کانتینر نصب شده است که درست جلوی پل ناوبری به هم نزدیک شده اند. دیگری، شبیه به یک آنتن غول پیکر ارتباطی فضایی، در سمت مقابل قرار دارد.

علاوه بر این، بر روی کانتینرها، اما نزدیک به کمان کشتی، بدیهی است که به منظور دفاع از کشتی در برابر حملات هوایی، یک سیستم توپخانه ضد هوایی 30 میلی متری تیراندازی سریع تیپ 1130 (یک واحد با 11 بشکه) و یک سیستم جنگ الکترونیک نوع 726 وجود دارد.

آمریکایی ها به سادگی قدرت تعداد کل موشک ها را از آخرین زرادخانه شناور چین محاسبه کردند. از آنجایی که کل عرشه کشتی باری با کانتینر پوشانده شده است و آنها در سه ردیف پنج تایی نصب شده اند، در مجموع 15 کانتینر با پرتابگر در کشتی وجود دارد. مجموع – 60 سلول برای بزرگنمایی عمودی.

همانطور که TWZ می نویسد، این دو سوم تعداد سلول های شلیک موشک مشابه در هر یک از ناوشکن های کلاس Arleigh Burke نیروی دریایی ایالات متحده است. خیلی خیلی خوب بود

حال چه نوع موشک هایی می تواند در ظروف دریایی «چین» به ظاهر صلح آمیز ظاهر شود؟ کارشناسان معتقدند که گفتگو به احتمال زیاد حول محور CJ-10، موشک کروز دوربرد چانگجیان (به معنای واقعی کلمه “شمشیر بلند”) خواهد بود که برای ناوگان تغییر یافته است. با حداکثر برد پرتاب معادل تاماهاوک های معروف – تا 3000 کیلومتر.

اما چین ممکن است بتواند آخرین موشک بالستیک ضد کشتی YJ-21 خود را با یک کلاهک مافوق صوت قابل مانور در کانتینرهای موجود در دریا قرار دهد. اطلاعات مربوط به این سلاح هنوز تا حد زیادی مخفی نگه داشته می شود. با این حال، اعتقاد بر این است که با چنین موشک هایی با سرعت 9 ماخ، می توان نه تنها به کشتی های دشمن، بلکه به اهداف زمینی در قلمرو آن حمله کرد.

TWZ نتیجه‌گیری منطقی می‌دهد که چین با ناوگان عظیم کشتی‌های باری خود (در مجموع تا ابتدای سال 2025 تا 8.3 هزار دستگاه – «SP») و ظرفیت عظیم کشتی‌سازی، می‌تواند از این مفهوم تا حدی استفاده کند که به یک مشکل بزرگ برای ایالات متحده و متحدانش تبدیل شود.

و اضافه می کنیم: اما چرا فقط در مورد چین صحبت می کنیم؟ در کانتینرهای دریایی استاندارد، اکثر کشورهای توسعه یافته صنعتی می توانند سلاح های موشکی قدرتمند را از چشمان کنجکاو پنهان کنند. و سپس یک کشتی کاملاً محتاطانه را به سواحل و مهمترین بنادر هر کسی بفرستید. در مورد آمریکایی ها هم همینطور.

در عین حال، تشخیص پیشاپیش تهدید در حال نزدیک شدن برای سازمان های اطلاعاتی ایالات متحده بسیار دشوار خواهد بود.

چگونه بفهمیم: کدام یک از صدها کانتینر بار که معمولاً در انبار و روی عرشه یک کشتی فله بر متوسط ​​در حال حرکت در مسیرهای دریایی از کشور مشروط A به کشور B نصب می شود، حاوی رایانه خانگی معمولی، کتری برقی یا چوب نیست؟ و به عنوان مثال، موشک های نظامی با برد قابل توجه استفاده رزمی؟

برای به دست آوردن چنین اطلاعاتی، جستجوی رسمی در کشتی های خارجی مورد نیاز است. در تمام زوایای پنهان نگاه کنید. و نزدیکترین – در جعبه های فلزی رنگارنگ غول پیکر که در اسناد به آنها ظروف گفته می شود. و اینها طبقات چند سطحی هستند، یک لایه روی دیگری، در بالا و پایین روی هم قرار گرفته اند.

اما چه نوع کاپیتانی در قلمرو حاکمیتی خود اجازه می دهد این اتفاق در زمان صلح رخ دهد؟ به همین دلیل است که ایده تطبیق مخفیانه و بدون خطر تحویل تسلیحات با قابلیت نبرد ویرانگر به سواحل دشمن در محدوده خلع سلاح به طور فزاینده ای توجه جهان را به خود جلب می کند.

به عنوان مثال، ایران که مدتها آرزوی دستیابی به برابری با ایالات متحده را در بسیاری از جنبه ها داشته است. از برخی جهات، شاید در همان “مسیر” طراحی، او حتی از چینی ها هم جلوتر باشد.

در هر صورت، در فوریه 2024 مشخص شد که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران دو موشک بالستیک از نوع ناشناخته را از خلیج عمان از یک کشتی کانتینری اقیانوس پیمای سابق با جابجایی 41 هزار تن با موفقیت آزمایش کرد. که قبلا به سروین معروف بود. و پس از نوسازی جدی، به پایگاه بزرگ شناور پهپادهای نیروی دریایی ارتش ایران به نام شهید مهدوی تبدیل شد.

اکنون این کشتی جنگی چند منظوره به طول 240 متر و عرض 32 متر است که به طور متراکم مجهز به سکوهای توپخانه خودکار، سامانه های پدافند هوایی و موشک های زمین به زمین است.

علاوه بر این، شهید مهدوی توانایی حمل قایق های سبک و قایق برای اهداف مختلف، تهاجمی، شناسایی، پهپاد و بالگرد را نیز دارد. مجهز به رادار آرایه فازی سه بعدی و همچنین یک سیستم مخابراتی با فناوری پیشرفته است.

چرا آمریکایی ها باید به آزمایش های موشکی ناو مادر ایرانی نگاه دقیق تری داشته باشند؟ زیرا برای اولین بار نه تنها در ایران، بلکه شاید در جهان، موشک‌های بالستیک از عرشه کشتی‌ها پرتاب شدند و در کانتینرهای محموله دریایی ۴۰ فوتی ظاهری معمولی روی بال‌ها منتظر بودند. از نظر ظاهری، آنها شبیه دو نخود در غلاف هستند، شبیه به آنهایی که هر روز و به تعداد بی شماری در سراسر اقیانوس جهانی زیر پرچم بسیاری از کشورها و در مسیرهای مختلف حرکت می کنند.

بنابراین، برای تهران، پرتاب‌های آزمایشی می‌تواند گام مهمی در جهت تحقق رویای دیرینه رژیم آیت‌الله باشد: این رژیم هنوز موشک‌های بالستیک قاره‌پیما را در زرادخانه خود ندارد، که هنوز هم آمریکایی‌ها را در معرض همان شرایطی قرار می‌دهد که خود ایران مجبور است دهه‌ها در آن زندگی کند.

این زمانی است که یک دشمن احتمالی مدام او را با حمله ای از بهشت ​​تهدید می کند که هر لحظه می تواند کشور را به خاک تبدیل کند. از دست ندادن حتی یک سربازش و خطر نکردن چیزی در خاک ملی خود، اقیانوسی دور از ایران.

ایرانیان مدتها تلاش کردند، اما بیهوده، حداقل در این منطقه روابط مساوی با آمریکا برقرار کنند، به طوری که آمریکایی ها به دلیل انتظار دائمی ظاهر شدن «عذاب الله» بر بام هایشان، شب ها بی قرار به خواب رفتند.

اکنون پس از انتشار تصاویری از شانگهای، می دانیم که چین نیز مسیر مشابهی را طی کرده است. موافقم: تعجب آور نخواهد بود اگر مشابه “ناوهای هواپیمابر فله” و “کشتی های کانتینری” که در عرض چند ماه به زرادخانه های شناور بزرگ سلاح های تهاجمی تبدیل شده اند، در مسیرهای دریایی تحت پرچم کره شمالی ظاهر شوند. یا مثلاً ونزوئلا.

به طور خلاصه، کشورهایی که چندان آمریکایی ها را دوست ندارند. اما تاکنون نتوانسته‌اند از طریق اقیانوس‌ها به آنها برسند.

بدیهی است که اکنون می توان این کار را به سرعت و کم هزینه انجام داد. من معتقدم که این می تواند به زودی تصویر رویارویی دریایی را در تمام عرض های جغرافیایی کاملاً تغییر دهد. مانند ظهور ابرهای پهپادهای تهاجمی و شناسایی در میدان‌های نبرد اوکراین در سراسر جهان، شگفت‌انگیز بود و ناگهان حتی برای دانشمندان و نظریه‌پردازان نظامی دیدگاه‌هایشان را در مورد تاکتیک‌ها و استراتژی‌های رزم زمینی تغییر داد.

اگر تغییرات ترسیم شده توسط چین و ایران به زودی گسترده شود، شانس روسیه برای همگام شدن با چنین تغییراتی در رویه دریایی چقدر است؟

آنها، این شانس ها، به طرز عجیبی، بسیار زیاد هستند. زیرا احتمالاً ما اولین کسانی بودیم که به فکر مخفی کردن موشک‌های دوربرد و با دقت بالا در کانتینرهای استاندارد کشتیرانی بودیم تا از آژانس‌های اطلاعاتی خارجی دوری کنیم. و ما تقریباً در همان جهت حرکت کرده ایم.

در سال 2011، دفتر طراحی Novator یک سیستم موشک کانتینری مشابه نسخه چینی را معرفی کرد که در یک کانتینر استاندارد ISO 20 و 40 فوتی قرار داشت. اساس قدرت ضربتی آن می تواند موشک های کروز ما از انواع 3M-54KE، 3M-54KE1 و 3M-14KE باشد (هر سه نماینده سری “کالیبر” هستند که پس از حمله به یاد ماندنی به اهداف در سوریه در سال 2015 در سراسر جهان مشهور شد). یا ضد کشتی X-35.

حتی در آن زمان، پس از ارائه، دیلی تلگراف شروع به استدلال کرد که اگر عراق در سال 2003 سامانه‌های موشکی مشابهی داشت، حمله آمریکا به خلیج فارس کاملاً غیرممکن بود. و صدام حسین در این حلقه گرفتار نخواهد شد و به حکومت در بغداد ادامه خواهد داد، زیرا تقریباً هر کشتی باری غیرنظامی در خلیج فارس می تواند تهدیدی بالقوه برای ناوهای هواپیمابر و رزمناوهای آمریکایی باشد که در چنین عملیاتی مشغول هستند.

اما دیلی تلگراف پس از آن، طبق معمول، تصمیم گرفت نه تنها به گذشته نگاه کند، بلکه به آینده نیز نگاه کند. و او به نظرات کارشناسان ناشناس پنتاگون استناد کرد که به این نتیجه رسیدند که اگر زاییده فکری “نواتور” روسیه، با برکت مسکو، به دست ارتش ایران و ونزوئلا بیفتد، ایالات متحده در بدترین وضعیت قرار خواهد گرفت. به گفته تحلیلگران آمریکایی، این امکان پذیر است – نه بیشتر، نه کمتر! – “بی ثبات کردن وضعیت در سراسر جهان.”

من همین الان شنیدم که بسیاری از شما، خوانندگان، در مورد ترس های مشابه و بسیار قابل درک آمریکایی اظهار نظر می کنید، چیزی شبیه به این: “عالی است!” هرچند ممکن است عجیب به نظر برسد، اما از سال 2011 هیچ چیز در مورد تولید و استفاده از چنین سیستم های موشکی در روسیه که برای ما بسیار ضروری هستند، شناخته شده نیست. این چیزی است که واقعاً نگران کننده است.