همانطور که مشخص است، ادموند هالی، ستاره شناس و ریاضیدان بریتانیایی، اولین کسی نبود که دوره ستاره دنباله دار معروفی را که اکنون نام او را یدک می کشد، درک کرد. طبق گزارش دانشگاه لیدن، این نتیجه در تحقیقات انجام شده توسط پروفسور Simon Portegis Zwart تأیید شد.
راهب آیلمر از مالمزبری دو مشاهده از دنباله دارها را در قرن یازدهم به هم مرتبط کرد. آیلمر شاهد ظهور یک دنباله دار در سال های 989 و 1066 بود، واقعیتی که توسط ویلیام مالمزبری وقایع نگار قرن دوازدهم ثبت شده است. دانشمندان بر این باورند که این آیلمر بود که برای اولین بار چرخه دنباله دار را با پیوند دادن دو ظاهر آن به طور دقیق تشخیص داد.
نتایج تحقیقات آنها در کتاب «دورستاد و همه چیزهایی که پس از آن اتفاق افتاد. بنادر، منظرههای شهری و گردشگران در اروپا، 800–1100» منتشر شد.
نام دیگری به دنباله دار بدهید؟
شناخته شده است که هالی دوره دنباله دار 1P/Halley را که در سال های 1531، 1607 و 1682 مشاهده شد، تعیین کرده است. با این حال، در سال 1066، این دنباله دار برای بیش از دو ماه در چین مشاهده شد و در 22 آوریل به حداکثر درخشندگی خود رسید. این دنباله دار برای اولین بار در جزایر بریتانیا در 24 آوریل 1066 کشف شد و در ملیله معروف بایو شرح داده شد.
دنباله دار را منادی بلایای مختلف می دانند. راهب آیلمر که قبلاً مسن بود، خاطرنشان کرد که همان دنبالهدار را در سال 989 دیده بود. او همچنین ظهور آن را با رویدادهای مهم زمان خود مرتبط کرد.
محققان بر این باورند که دنباله دار هالی باید نام دیگری داشته باشد زیرا قرن ها پیش کشف شده است.
پورتگیس زوارت گفت: این پروژه برای من شادی بزرگی بود اما در عین حال چالشی بود زیرا کار در یک تیم بین رشته ای رویکرد خاصی را می طلبد. در آینده قصد داریم مطالعات تکمیلی روی دنباله دارهای دیگر با دوره های مشابه انجام دهیم.
بنابراین، کشف جدید ارتباط آیلمر با دنباله دار هالی مستلزم بازنگری در برخی فرضیه های تاریخی تثبیت شده است و می تواند مبنایی برای تحقیقات علمی بیشتر در زمینه نجوم و تاریخ شود.