دانشمندان 45 سیاره زمین مانند را کشف کرده اند که ممکن است دارای شرایط ایده آل برای حیات فرازمینی باشند، از جمله 4 سیاره که “فقط” 40 سال نوری از ما فاصله دارند.
این یکی از بزرگترین سوالات بی پاسخ در علم است: آیا موجودات فضایی وجود دارند و اگر چنین است، کجا هستند؟ دیلی میل بنویس اکنون دانشمندان گام بزرگی در جهت پاسخ به این سوالات یکبار برای همیشه برداشته اند.
کارشناسان موسسه کارل ساگان در دانشگاه کرنل 45 سیاره زمین مانند را شناسایی کرده اند که می توانند شرایط ایده آلی برای موجودات فضایی داشته باشند. همه این سیارات در منطقه ای قرار دارند که به عنوان منطقه قابل سکونت شناخته می شود – منطقه ای که نه خیلی نزدیک به ستاره میزبان، که خیلی داغ است، و نه خیلی دور، جایی که خیلی سرد است، قرار دارد. قرار گرفتن در این منطقه احتمال وجود آب را در سطح سیاره افزایش می دهد که عنصر اصلی حیات است.
آنچه جالب است این است که برخی از این دنیاها “تنها” ده ها سال نوری از ما فاصله دارند که نشان می دهد ممکن است در آینده به آنها برسیم.
پروفسور لیزا کالتنگر، نویسنده این مطالعه، گفت: «زندگی ممکن است بسیار متنوعتر از آنچه در حال حاضر تصور میکنیم باشد، بنابراین یافتن اینکه کدام یک از 6000 سیاره فراخورشیدی شناخته شده به احتمال زیاد میزبان بیگانگان است، میتواند مهم باشد. مقاله ما به ما می گوید برای یافتن زندگی به کجا باید بروید.
دانشمندان بیش از 6000 سیاره فراخورشیدی را کشف کرده اند، اما تا به حال این که چه تعداد از آنها برای زندگی مناسب هستند راز باقی مانده است. اکنون، دیلی میل ادامه می دهد، این تیم در مطالعه جدید خود، 45 سیاره از این سیاره ها را شناسایی کرده اند که می توانند در منطقه قابل سکونت حیات داشته باشند، و 24 سیاره دیگر در منطقه سه بعدی قابل سکونت باریکتر.
فهرست جهانهای تئوری قابل سکونت شامل مواردی است که خوانندگان ممکن است قبلاً درباره آنها شنیده باشند، مانند Proxima Centauri b، TRAPPIST–1f، و Kepler 186f. با این حال، برخی دیگر از اجرام به اندازه TOI-715 b شناخته شده نیستند، سیاره ای که 137 سال نوری از ما فاصله دارد و تنها سه سال پیش توسط ماهواره TESS کشف شد.
به گفته محققان، جالب ترین سیارات TRAPPIST-1 d، e، f و g هستند که فقط 40 سال نوری از زمین فاصله دارند. خب، “فقط”… خیلی خیلی دور است. ناسا می گوید اکنون حداقل 800000 سال طول می کشد تا به سامانه TRAPPIST-1 برسد.
با این حال، زمانی که فضاپیماها شروع به استفاده از فنآوریهای مدرنتر مانند نیروی محرکه پالس هستهای میکنند، ممکن است بتوانیم این زمان را به چند قرن کاهش دهیم.
در همین حال، محققان همچنین به سیاراتی علاقه مند هستند که نوری را از ستاره های خود دریافت می کنند که شبیه ترین چیزی است که زمین از خورشید امروز دریافت می کند. اینها عبارتند از TRAPPIST–1 e، TOI–715 b، Kepler–1652 b، Kepler–442 b، Kepler–1544 b و سیارات Proxima Centauri b، GJ 1061 d، GJ 1002 b و Wolf 1069 b.
در حالی که سیارات موجود در منطقه قابل سکونت امیدی به کشف موجودات فضایی دارند، محققان همچنین امیدوارند که سیارات در لبه منطقه قابل سکونت دقیقاً جایی که قابلیت سکونت به پایان می رسد را روشن کنند.
گیلیس لوری، نویسنده این مطالعه توضیح میدهد: «در حالی که سخت است بگوییم چه چیزی زندگی را در جایی محتملتر میکند، اما دانستن اینکه کجا باید نگاه کرد اولین قدم مهم است. بنابراین هدف پروژه ما این است که بگوییم اینها بهترین چیزهایی هستند که باید به آنها نگاه کرد.
به عنوان بخشی از این مطالعه، تیم همچنین بهترین روش ها را برای رصد 45 سیاره تعیین کرد. این شامل تلسکوپ فضایی جیمز وب، تلسکوپ فضایی نانسی گریس روم (برنامه ریزی برای پرتاب در سال 2027) و تلسکوپ بسیار بزرگ (برای اولین نور در سال 2029 برنامه ریزی شده است).
اگرچه این تحقیق بر روی سیارات فراخورشیدی متمرکز است، دانشمندان قبلاً بررسی کرده بودند که چگونه موجودات فضایی می توانند در منظومه شمسی ما کمین کنند. دکتر دیوید آرمسترانگ، کارشناس تشخیص سیارات بیگانه در دانشگاه وارویک، به دیلی میل گفت: “روی زمین تقریباً در هر جایی که آب مایع وجود داشته باشد، حیات پیدا می کنیم، بنابراین ساده ترین مکان برای جستجوی حیات فرازمینی در همان مکان ها است. محتمل ترین مکان برای یافتن آن در اقیانوس های زیرزمینی برخی از قمرهایی است که به دور زحل و مشتری می چرخند.”
قمر زحل، انسلادوس، به دلیل جریانهای آب مایعی که به طور مداوم از قطب جنوب آن فوران میکنند، بهعنوان یک نامزد امیدوارکننده برای جستجوی حیات فرازمینی در نظر گرفته میشود. در همین حال، تیتان، یکی دیگر از قمرهای یخی زحل، نیز کاندیدای قوی در جستجوی حیات فرازمینی محسوب می شود.