اگر روزی همه پشه ها را نابود کنیم چه اتفاقی می افتد؟

به نظر می رسد دنیای بدون پشه تقریباً بهشت ​​است. اما به محض این که فکر “اگر آنها را نابود کنیم چه؟” ظاهر شد و بلافاصله ده ها سوال دشوار به دنبال داشت: آیا بیماری ناپدید می شود؟ آیا اکوسیستم فرو می ریزد؟ چه کسی صدمه خواهد دید؟ و به طور کلی – آیا این واقعی است؟

امروزه دانشمندان به طور جدی در مورد از بین بردن گونه های خاصی از پشه ها بحث می کنند – به طور عمده آنهایی که ناقل بیماری های کشنده هستند. بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی، سالانه بیش از 200 میلیون نفر به مالاریا مبتلا می شوند و صدها هزار نفر جان خود را از دست می دهند. پشه های جنس آنوفل ناقل مالاریا، Aedes aegypti – تب دنگی، مالاریا، چیکونگونیا و ویروس تب زرد هستند. جای تعجب نیست که حذف بردارها می تواند جان میلیون ها نفر را نجات دهد.

اما درک این نکته مهم است: حدود 3500 گونه پشه در جهان وجود دارد و تنها چند ده گونه واقعاً برای انسان خطرناک هستند. بقیه افراد را به هیچ چیز مبتلا نمی کنند.

عملکرد اکوسیستم توسط پشه ها انجام می شود

1. گرده افشانی

پشه‌های تب زرد گرده‌افشان مؤثر ارکیده‌های شمالی (Platanthera obtusata) هستند: آزمایش‌های رفتاری و الکتروفیزیولوژیکی نشان داده‌اند که پشه‌های نر و ماده فرار گل‌ها را هدف قرار داده و گرده را منتقل می‌کنند. بدون پشه، عملکرد تولیدمثلی این گیاهان کاهش می یابد. بررسی های اخیر نشان می دهد که نقش خونخواران به عنوان گرده افشان دست کم گرفته شده است که در PNAS گزارش شده است.

2. زنجیره غذایی

در قطب شمال، خونخوارها از پرندگان و خفاش های حشره خوار تغذیه می کنند. لارو آنها منبع غذایی برای شکارچیان آبزی و آفت خواران است. کاهش تعداد پشه ها (مثلاً به دلیل گرم شدن دما) بر توانایی جوجه ها برای زنده ماندن تأثیر می گذارد. تحقیقات در گرینلند نشان می‌دهد که رشد لارو با افزایش دما افزایش می‌یابد و تعادل مرگ و میر/ بالغ را تغییر می‌دهد و دسترسی به غذا برای پرندگان را محدود می‌کند.

اگر همه پشه ها از بین بروند، زنجیره غذایی می تواند خود را دوباره تنظیم کند. شاید حشرات دیگری جایگزین آنها شوند. اما در مناطقی که آنها منبع اصلی غذا برای گونه های خاص هستند، حیوانات می توانند به طور دسته جمعی شروع به مردن کنند.

چرا تقریباً هیچ بیماری ژنتیکی در ایسلند وجود ندارد؟

3. چرخه مواد

لارو پشه میکروارگانیسم‌ها و ذرات آلی را در آب راکد پردازش می‌کند، باعث ارتقاء کانی‌سازی و انتقال زیست توده از محیط‌های آبی به خشکی هنگام ظهور بالغین می‌شود. در آزمایش‌های کنترل‌شده که نتایج آن در PMC منتشر شد، حضور لارو جامعه میکروبی و جریان انرژی را تغییر داد. حذف این گروه عملکردی در مقیاس بیولوژیکی این پتانسیل را دارد که ساختار تغذیه ای و بیوشیمیایی بدنه های آبی محلی را تغییر دهد.

آیا حتی امکان کشتن همه پشه ها وجود دارد؟

ریشه کن کردن همه گونه ها عملا غیر ممکن و بسیار خطرناک است. پشه ها تقریبا در همه جا به جز قطب جنوب زندگی می کنند. زیست توده آنها بسیار زیاد است و چرخه زندگی آنها بسیار سریع است. از نظر فنی، تقریباً غیرممکن است که همه را به طور کامل نابود کنید. اما فن آوری های مدرن مبارزه با گونه های خطرناک خاص را ممکن می کند:

• ویرایش ژن (به عنوان مثال، معرفی مردان عقیم)،
• آلوده به باکتری Wolbachia، توانایی انتقال ویروس را کاهش می دهد.
• انگیزه ژنتیکی جمعیت تنها یک گونه خاص را محدود می کند.

اگر همه ناپدید شوند چه؟

امکانات بیشتر:

1. در برخی از مناطق، برای اکوسیستم دشوار خواهد بود که متوجه تغییراتی شود.
2. تعداد پرندگان ممکن است در تاندرا و تالاب ها کاهش یابد
3. گرده افشانی برخی گیاهان کاهش می یابد.
4. ترکیب اکوسیستم های آبی تغییر خواهد کرد.
5. اما در دراز مدت، حشرات دیگر تا حدی این فضای خالی را پر می کنند.

به طور خلاصه: کشتن همه پشه ها نه ضروری است و نه عملی. اما کاهش تعداد گونه های خطرناک منطقی و در حال حاضر امکان پذیر است. این امر مرگ و میر ناشی از مالاریا و عفونت های ویروسی را بدون از بین بردن کل سیستم طبیعی کاهش می دهد.

قبلاً در مورد علت حساسیت سگ ها و گربه ها به صاحبان خود نوشته ایم.