این گروه از دانشمندان بین المللی دریافتند که ستاره های هسته ای کهکشان ها – سیستم های ستاره متراکم موجود در طبیعت – می توانند با ادغام خوشه های کوچکتر هنگام حرکت به مرکز کهکشان شکل بگیرند. این اثر در مجله طبیعت منتشر شده است.
در جهان ، کهکشان های کوتوله محبوب تر از سایرین هستند. آنها حاوی صدها برابر کمتر از کهکشان هستند و پایه و اساس تشکیل کهکشانهای بزرگ و بزرگ محسوب می شوند.
برای مدت طولانی ، حضور خوشه های ستاره ای جمع و جور در مراکز کهکشان های کوتوله باعث بحث و گفتگو بین دانشمندان شده است. برخی استدلال می کنند که چنین سیستمهایی در نتیجه ادغام خوشه های کروی تشکیل می شوند ، در حالی که سایر سیستم ها نظریه های جایگزین را ارائه می دهند.
در این مطالعه ، نزدیک به 80 کهکشان کوتوله با تلسکوپ فضایی هابل انجام شد ، اشیاء منحصر به فرد با هسته های غیر طبیعی کشف شد. در برخی از کهکشان های این مرکز ، دو خوشه مشخص شده است که بسیار نزدیک واقع شده است ، در حالی که سایر خوشه ها توسط ستاره های ضعیف ساطع شده از هسته ذکر شده اند.
تجزیه و تحلیل دقیق نشان می دهد که آنها در نتیجه ادغام تشکیل شده اند. برای تأیید این نتیجه گیری ، گروه از محققان یک مدل رایانه ای را انجام دادند که از روند تلفیقی خوشه های ستاره با حجم و انگیزه های مختلف تقلید می کند. مدل ها نشان می دهد که در مورد ادغام خوشه ها با تفاوت معنی داری در حجم ، دم های طولانی در واقع شکل می گیرند ، فقط در مدت زمان کوتاه در طی مراحل رویداد قابل مشاهده است ، زمان از 100 میلیون سال تجاوز نمی کند.
به گفته دانشمندان ، داده های جدید تأیید می کند که روند تحکیم خوشه ها در واقع نقش مهمی در توسعه هسته کهکشان های کوتوله ایفا می کند و به توضیح چگونگی توسعه این ساختارهای باستانی برای میلیون ها سال کمک می کند.