شرکت Blue Origin برای اولین بار یک کاربر ویلچر را در یک پرواز زیر مداری راه اندازی کرد. موشک نیو شپرد از محل پرتاب نزدیک ون هورن تگزاس پرتاب شد. ماموریت NS-37 دارای شش گردشگر بود. در میان آنها مهندس هوافضای آژانس فضایی اروپا، Michaela Benthaus است.
او در سال ۲۰۱۸ تصادف کرد و به نخاعش آسیب جدی وارد کرد. همه کسانی که این دختر را می شناختند خاطرنشان کردند که آسیب بر توانایی او در راه رفتن تأثیر می گذارد، اما نه اشتیاق او برای تسخیر افق های جدید. در سال 2022، مایکلا گام مهمی را برای تجربه بی وزنی در طی یک پرواز سهموی به عنوان بخشی از پروژه AstroAccess برداشت. در هواپیمایی که با 18 سهمی پرواز می کرد، “خدمه” برای چند لحظه بی وزنی را تجربه کردند و توانستند اقدامات خاصی را در این حالت انجام دهند. اما مهمترین چیز این است که افراد دارای معلولیت در هواپیما حضور دارند: 14 شرکت کننده از 5 کشور. آنها پروژه های علمی را در زمینه های زیر انجام می دهند: “نابینا”، “موبایل”، “ناشنوایان” و “ناشنوایان”.
پرواز فعلی چیزی بیش از نمایش شجاعت و توانایی انسانی مایکلا به طور کلی است. اساساً، این یک آزمایش واقعی پرواز فضایی است، مأموریتی برای جمع آوری داده ها و آزمایش سازگاری سیستم برای فضانوردان دارای معلولیت آینده.
به یاد داشته باشید: در فوریه 2025، مشخص شد که ESA مجوز پروازهای فضایی طولانی مدت را برای جان مک فال بریتانیایی، که در حال آماده شدن برای تبدیل شدن به اولین فضانورد معلول است، صادر کرد. این را مدیر اکتشاف انسان و روباتیک، دانیل نوینشواندر، در یک کنفرانس مطبوعاتی در ESA اعلام کرد. مک فال در 19 سالگی درگیر یک تصادف موتورسیکلت شد. قطع یک پای بالای زانو. پسر شکسته نیست هشت سال بعد، او مدال برنز بازیهای پارالمپیک پکن را در رشته سرعت به دست آورد. سپس به عنوان جراح آموزش دیدم.
طرح همین ESA برای فرستادن یک فضانورد معلول به فضا چندین سال پیش شناخته شده بود. اعلام شد که آژانس مایل به سرمایه گذاری در تطبیق تجهیزات فضایی است تا متخصصان معلول را قادر سازد تا به طور کامل به عنوان خدمه کار کنند.
پرواز منحصر به فرد نیو شپرد سی و هفتمین پرواز این سیستم کاملاً قابل استفاده مجدد بود. این موشک شامل یک حامل 18 متری تک مرحله ای و یک کپسول تحت فشار برای شش نفر است که مجهز به سیستم فرار اضطراری و سه چتر نجات است. پس از شتاب عمودی خودروی پرتاب، پرتابه در ارتفاع 40 کیلومتری جدا شد. در عرض 10-12 دقیقه، خدمه از مرز فضایی معمولی – خط کارمان که در ارتفاع 100 کیلومتری قرار دارد، بلند می شوند.
در مجموع 86 نفر از لبه فضا بازدید کرده اند. برخی بیش از یک بار. هزینه دقیق چنین لذتی فاش نشده است.
به هر حال
بر اساس طبقه بندی نیروی هوایی ایالات متحده، مرز فضا در 80.45 کیلومتر قرار دارد. طبق طبقه بندی فدراسیون بین المللی هوانوردی، این زیر خط کارمان (100 کیلومتر) است، جایی که پرواز فضایی آغاز می شود.
تا سال 2021، شرکت کنندگان در پروازهای توریستی زیرمداری به عنوان فضانورد شناخته می شوند. اما چهار سال پیش، اداره هوانوردی فدرال ایالات متحده (FAA) مقررات جدیدی را برای نامزدهای فضانورد تصویب کرد. به ویژه، فضانورد باید کارمند شرکتی باشد که پرتاب فضایی را انجام می دهد. گردشگران فضایی که فقط برای پرواز به فضا پول می دهند نمی توانند این وضعیت را دریافت کنند. در ایالات متحده، عنوان فضانورد تنها توسط سه سازمان دولتی اعطا می شود: وزارت دفاع، آژانس فضایی ناسا و FAA.