این گروه از اخترشناسان بین المللی فرضیه جدیدی را در مورد چگونگی ظاهر شدن این کشور در زمین بیان کردند. بر خلاف نظریه های قبلی ، این نشان می دهد که آب توسط دنباله دار یا سیارک ها تأمین می شود ، یک رویکرد جدید روند تبخیر طبیعی سیارک ها را در منظومه شمسی اولیه نشان می دهد. این اثر در مجله Astronomy & Physics (A&A) منتشر شده است.
مشکل منشاء آب روی زمین هنوز یکی از اصلی ترین اسرار اخترفیزیک است. پیش از این اعتقاد بر این بود که آب ممکن است ظاهر شود یا نتیجه فعالیت آتشفشانی ، یا دنباله دار و سیارک ها را حمل می کرد. با این حال ، تجزیه و تحلیل ایزوتوپهای آب نشان می دهد که آب زمین به خصوصیات سیارکهای کربن در مقایسه با نوار دنباله دار نزدیکتر است.
این یافته باعث شده است که دانشمندان به دنبال مکانیسم هایی باشند که به زودی چنین سیارک هایی را به زمین بیاورد. این تئوری شامل تعامل جذاب بین اشیاء در منظومه شمسی است و در نتیجه درگیری هایی که اجساد حاوی آب را به مناطق داخلی سیستم پرتاب می کنند ، می باشد. با این حال ، فرضیه جدید مکانیسم ساده تری را فراهم می کند.
به گفته وی ، سیارک ها در یک صفحه اولیه شکل گرفته اند – ابری غول پیکر از هوا و گرد و غبار اطراف خورشید جوان. پس از پراکندگی این صفحه ، یخ روی سیارک ها شروع به تبخیر کردند و یک صفحه بخار عظیم را تشکیل دادند و فضای اطراف خورشید را پر کردند. سپس بخار در داخل ، سیارات جوان پوشیده از مسلمانان مانند زمین ، مریخ ، زهره و جیوه پخش می شود. مرحله اصلی آبیاری سیارات زمین در حدود 20-30 میلیون سال پس از تشکیل خورشید رخ داده است ، هنگامی که روشنایی آن به شدت افزایش یافته و باعث تسریع در تبخیر اجسام یخ می شود.
هنگامی که در جو زمین قرار دارد ، چگالش بخار ، تشکیل اقیانوس ، رودخانه ها و یخچال های طبیعی. علاوه بر این ، این مکانیسم همچنین وجود آب در پوشش زمین و همچنین آب موجود در مریخ و ماه را در گذشته توضیح می دهد. این فرضیه براساس آخرین مشاهدات سیستم های خارج از کشور با تسمه های مشابه کمربند Coeper است. رادیو شیشه ای نجومی آلما در شیلی تبخیر مونوکسید کربن را در این کمربند ثبت کرد ، که تأیید کرد که ممکن است یک فرآیند مشابه با آب در سیستم خورشیدی اولیه رخ دهد.
شواهد اضافی توسط مأموریت های Hayabusa 2 و Osiris-rex ارائه شده است و سیارک هایی را که می توانند بخار شوند ، مطالعه می کنند. آنها مواد معدنی موجود در این سیارکها را که در تعامل آب تشکیل شده بودند ، کشف کردند که یخ اصلی آنها را تأیید می کرد.
اکنون دانشمندان قصد دارند از آلما برای جستجوی بخار در سیستم های سیاره جوان استفاده کنند. در صورت یافتن چنین ساختارهایی ، این به شواهد خوبی برای نظریه جدید تبدیل می شود.