هوش مصنوعی، بیماری های همه گیر و بیگانگان: چه چیزی بشریت را در آینده تهدید می کند؟

تمدن ها، مهم نیست که چقدر قدرتمند هستند، دوام نمی آورند – ما این را از نمونه آزتک ها، مایاها یا حتی روم باستان می دانیم. و سبک زندگی فعلی مردم نیز از این قاعده مستثنی نیست. پرتال اطلاعاتی Science.org در مورد تهدیداتی که ممکن است انسان در آینده با آن مواجه شود صحبت می کند.

تهاجم بیگانگان

به بیان ملایم، حمله بیگانگان به زمین در آینده نزدیک بعید است. حتی اگر بیگانگان متخاصم وجود داشته باشند، هنوز راه زیادی در پیش دارند. به هر شکلی، اگر نوعی تمدن فضایی به بشریت حمله می‌کرد، مطمئناً قدرت کافی برای از بین بردن جمعیت سیاره را داشت. و نه، بعید است که باکتری‌ها به کمک بیایند، مانند «جنگ دنیاها» – اگر علم بیگانگان به اندازه کافی برای سفر بین ستاره‌ای پیشرفت کرده باشد، مطمئناً آن‌ها به اندازه کافی باهوش هستند که از ماسک‌های گاز استفاده کنند.

برخورد سیارک

برخورد احتمالی سیارک دلیلی برای نگرانی در رادار نیست، اما احتمال آن بیشتر از تهاجم بیگانگان است. با این حال، زمانی یک سیارک غول پیکر تقریباً تمام حیات روی زمین را نابود کرد – و مهم نبود که دایناسورها را نمی توان “تمدن” نامید. حتی با تکنولوژی فعلی، یک شی فضایی به اندازه کافی بزرگ می تواند باعث تخریب غیرقابل تصور شود.

انقراض کامل زنبورها

داستانی در رسانه های اجتماعی در حال پخش است که اگر تمام زنبورهای روی کره زمین بمیرند، انسان ها نیز با آنها خواهند مرد. نظریه پوچ به لطف نقل قولی از آلبرت انیشتین متولد شد. البته، در واقعیت بعید است که همه چیز تا این حد کشنده باشد، اما انقراض زنبورها در واقع عواقب ناگواری خواهد داشت. آنها وظیفه بسیار مهم گرده افشانی بسیاری از گیاهان مهم را انجام می دهند، بدون اینکه به نقش زنبورها در طبیعت اشاره کنیم. بشریت از بین نخواهد رفت، اما انسان ها باید بیاموزند بدون قهوه زندگی کنند.

شورش هوش مصنوعی

بسیاری از کتاب های علمی تخیلی سناریوهایی را توصیف کرده اند که در آن هوش مصنوعی از کنترل سازندگان خود فرار می کند و علیه بشریت روی می آورد. در حال حاضر، چنین خطری بسیار کوچک است، اما سیستم های مبتنی بر هوش مصنوعی به طور فزاینده ای محبوب می شوند و در برخی مواقع این تهدید می تواند بسیار واقعی شود.

به عنوان مثال، در آینده ای که تمدن شروع به تکیه بیشتر بر روبات ها می کند، ویروس های رایانه ای مبتنی بر هوش مصنوعی می توانند به سلاح یک حمله سایبری خصمانه تبدیل شوند. و البته هوش مصنوعی که به سلاح های کشتار جمعی دسترسی دارد، در واقعیت کمتر از ادبیات یا سینما خطرناک نیست.

کامپیوتر کوانتومی

هوش مصنوعی معمولی ممکن است به تنهایی به اندازه کافی خطرناک باشد، اما فناوری کوانتومی از نظر تئوری می تواند یک فناوری پرخطر را بسیار خطرناک تر کند. اگرچه رایانه‌های کوانتومی به‌طور گسترده در دسترس نیستند، اما روزی در آینده می‌توانند از عملکرد ابررایانه‌های فعلی فراتر روند. به عنوان مثال، در دست مهاجمان، چنین سیستمی می تواند به سرعت و به طور موثر سلاح های بیولوژیکی یا شیمیایی را سنتز کند.

ناآرامی اجتماعی

علم می گوید که هر سیستم به اندازه کافی پیچیده در معرض خطر رسیدن به نقطه شکست است، جایی که حتی کوچکترین عدم تعادل می تواند منجر به فروپاشی کامل شود. زیرا پیچیدگی چنین سیستم هایی (مثلاً تمدن ما) آسیب پذیری آنها را می پوشاند. در سال 2000، دانشمندان هشدار دادند که طبق پیش‌بینی‌های ریاضی، رشد جمعیت انسان کاهش می‌یابد و در دهه 2050 جهان با یک بحران شدید اقتصادی مواجه خواهد شد. از نظر زمینه، اقتصاد و رشد جمعیت دو جنبه کلیدی تمدن ها به طور کلی هستند.

اپیدمی

ممکن است تصور شود که همه گیری اخیر کووید-19 بشریت را به افزایش جمعی اقدامات بهداشتی ترغیب می کند، اما واقعیت خلاف آن را نشان داده است. اگر در آینده یک بیماری همه گیر جهانی دیگر وجود داشته باشد، به همان اندازه مسری اما کشنده تر، این بیماری به خوبی می تواند افراد زیادی را بکشد تا جامعه را نابود کند.

علاوه بر این، چنین خطری مدت ها پیش پیش بینی شده بود – تا همین اواخر به سادگی نادیده گرفته می شد. جاشوا لدربرگ، زیست شناس مولکولی و برنده جایزه نوبل، در سال 1988 ابراز تاسف کرد که مردم نسبت به همه گیری های بزرگ کاملاً بی توجه بودند. او همچنین هشدار داد که ویروس ها و باکتری ها مخالفان خطرناکی هستند که دائما در حال رشد و تکامل هستند.

تغییر آب و هوا

دانشمندان بیش از یک قرن است که هشدار داده اند که انتشار دی اکسید کربن در جو می تواند به طور غیرقابل برگشتی زمین را تغییر دهد. افزایش میانگین دما، تابستان‌های گرم‌تر، آب شدن یخ‌های دریا، خشکسالی شدید، آتش‌سوزی‌های جنگلی، طوفان‌های شدید و طوفان‌های زمستانی همگی نشانه‌هایی هستند که نشان می‌دهد گرمایش جهانی یک افسانه نیست. تلاش‌ها برای توافق بر سر محدود کردن انتشار کربن در سطح بین‌المللی تاکنون به نتیجه نرسیده است. مقاله علمی پس از مقاله علمی اثرات منفی بی شمار گرم شدن هوا بر کشاورزی، سلامت انسان و زندگی اجتماعی را تشریح می کند.

البته تلاش‌ها برای کاهش اثرات تغییرات آب و هوایی می‌تواند بشریت را نجات دهد، اما در صورت شکست، بدترین سناریوی گرمایش جهانی واقعاً فاجعه‌بار است. از جمله مسائل اقلیمی می‌تواند بحران‌های دیگر را تشدید کند، مانند ایجاد جنگ یا کمک به گسترش بیماری‌های عفونی.