متأسفانه، فیل های واقعی، بر خلاف دامبوی دیزنی، نمی توانند با تکان دادن گوش های خود پرواز کنند. اما یک چیز درست است: گوش آنها واقعا بزرگ است. پورتال popsci.com می گوید که چرا و چرا فیل ها به آنها نیاز دارند.
فیل ها بزرگترین حیوان زمینی جهان هستند. اگرچه اندازه آنها به آنها اجازه می دهد تا شکارچیان را دفع کنند و به شاخ و برگ های بلند برسند، اما در خنک ماندن نیز مشکل دارند. بدن بزرگ فیل حتی زمانی که در حالت ایستاده است، گرمای داخلی زیادی تولید می کند. و این واقعیت که فیل ها در مناطق گرم زندگی می کنند مشکل را بدتر می کند – خطر گرمازدگی بیشتر است.
انسان ها با دفع گرما از قسمت های بلند و باریک بدن مانند پاها و بازوها، خود را خنک می کنند. اما فیل ها بدن بزرگ و پاهای ضخیم دارند، بنابراین سطح پوست نسبتا کمی برای تابش گرما وجود دارد. علاوه بر این، فیل ها، بر خلاف انسان، در واقع عرق نمی کنند. آنها غدد عرق دارند، اما عمدتاً بین انگشتان پا قرار دارند. این برای خنک سازی موثر کافی نیست. آنها همچنین نمی توانند مانند سگ ها نفس نفس بزنند.
به همین دلیل، فیل ها مکانیسم های خنک کننده دیگری را توسعه داده اند. گوشهای آنها به دلیل سطح وسیعی که حاوی هزاران رگ خونی کوچک است، بهعنوان غرقکننده گرما بسیار مؤثر عمل میکنند. هر زمان که فیلها خون را به گوشهای خود پمپ میکنند، خون را مجبور میکنند تا در این رگها حرکت کند و به خنک شدن خون تا دمای بیرون کمک میکنند. و خون خنک شده در سراسر بدن حیوان گردش می کند و به حفظ دمای طبیعی بدن کمک می کند.
بال زدن گوش همچنین به دفع گرما کمک می کند. اینگونه است که فیل ها هوای کشتی ها و قایق ها را افزایش می دهند. مدلهای رایانهای نشان میدهند که در واقع، فیلها بیشتر گرمای خود را از طریق گوشهایشان از دست میدهند – رادیاتورهای عظیمی که بسته به آب و هوا، فعالیت و زمان روز میتوان به صورت فعال یا غیرفعال از آنها استفاده کرد.
این استراتژی خنککننده حتی بر تکامل فیلها نیز تأثیر گذاشت. بنابراین، فیلهای آفریقایی بزرگترین گوشها را در میان گونههای دیگر دارند، زیرا در گرمترین مناطق زندگی میکنند، در حالی که فیلهای آسیایی گوشهای کوچکتری دارند – آنها در زیر سایهبان درختان جنگل خیلی گرم نمیشوند.
فیل ها نیز برای برقراری ارتباط به گوش نیاز دارند. آنها می توانند موقعیت های مختلفی را برای نشان دادن وضعیت عاطفی یا نیات حیوان در نظر بگیرند. به عنوان مثال، هنگامی که آنها تهدیدی را درک می کنند، اغلب گوش های خود را در زاویه 90 درجه نسبت به بدن خود قرار می دهند تا بزرگتر به نظر برسند و یک علامت هشدار ارائه دهند. و در موقعیت های اجتماعی، حرکات گوش می تواند نشان دهنده شادی، اضطراب یا تسلط باشد، در حالی که به هماهنگ کردن رفتار گروهی کمک می کند. به عنوان مثال، فیلهایی که برای مدت طولانی یکی از عزیزانشان را ندیدهاند، ممکن است پس از جدایی دوباره به سرعت گوشهای خود را تکان دهند – به عنوان نشانهای از احوالپرسی دلپذیر.
در نهایت، گوش فیل به صدا بسیار حساس است، به خصوص در محدوده فرکانس پایین. اگرچه فیلها میتوانند صداهای زیادی تولید کنند که انسان میتواند بشنود، اما بیشتر ارتباطات آنها در فرکانسهایی بسیار پایین انجام میشود که ما نمیتوانیم آنها را بشنویم. چنین صداهایی دارای امواج بسیار طولانی هستند، بنابراین درختان و پوشش گیاهی مانع از انتشار آنها نمی شوند. بنابراین، فیل ها می توانند سیگنال ها را در فاصله بیش از 10 کیلومتر بشنوند و منبع آنها را کاملاً دقیق پیدا کنند.