هر وقت باستان شناسان بقایای مردم باستان را پیدا می کنند ، اغلب سعی می کنند تعیین کنند که چه کسی متعلق به استخوان ها است – یک مرد یا یک زن. اما دانشمندان چگونه این اطلاعات را دریافت می کنند؟ livescience.com پورتال اطلاعات متخصصان جنسیت افراد باستان را مشخص می کند.
برای تنظیم این اسکلت یا این اسکلت ، متخصصان غالباً به تفاوت فرم و اندازه استخوان های خاص توجه می کنند. به طور معمول ، اندازه گیری استخوان های بلند و نازک مانند استخوان ران و استخوان برای این کار انجام می شود ، سپس از روش های آماری استفاده می کنند.
متوسط مردان 15 ٪ بیشتر از زنان هستند ، اما دانشمندان باید متغیرهای زیادی را در نظر بگیرند که می توانند بر اندازه بدن تأثیر بگذارند: از رژیم و ژنتیک گرفته تا بیماری و تاریخ محیط. حتی در بین نمایندگان همان جنسیت ، گاهی اوقات تفاوت شدید کاملاً قوی است.
بیشتر تکنیک های مبتنی بر اندازه گیری های واضح نشان می دهد که مردان بزرگتر و بالاتر از زنان هستند-دقت نتیجه در این روش 80-90 ٪ است. با این حال ، اگر اسکلت دارای استخوان مفصل ران باشد ، آمار و پیش بینی بی فایده است. محققان می توانند از یک فرآیند دقیق تر استفاده کنند – چنین روش ققنوس.
روش ققنوس به نام انسان شناس پیشنهاد شده در دهه 1960 نامگذاری شد. این شامل روشن شدن جنسیت اسکلت بر روی لگن است ، زیرا در مردان و زنان کمی متفاوت است. اگر بالاتر باشد ، احتمالاً اسکلت متعلق به یک مرد است و اگر گسترده تر باشد – پس یک زن. یک باستان شناس باتجربه ، که صاحب این روش است ، می تواند اسکلت را با دقت 95 ٪ پیش بینی کند.
تجزیه و تحلیل DNA روشی نسبتاً دقیق برای دریافت اطلاعات است. این شامل تعیین نوع ژن است که با تولید مینای دندان همراه است. تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی به شما امکان می دهد حتی اگر اسکلت باستانی باشد ، به دقت 99 ٪ دست یابید. اما در اینجا ، یادآوری این نکته حائز اهمیت است که DNA با گذشت زمان تخریب می شود ، بنابراین همه یافت شده ها نمی توانند از این طریق مورد مطالعه قرار گیرند.
در عین حال ، بسیاری از باستان شناسان بر این باورند که ، با وجود دقت بالای روش ققنوس ، بسیاری از تفاوت های ظریف جنسیت بیولوژیکی را که از تعامل کروموزوم ها ، هورمون ها ، غدد دستگاه تناسلی و گامت ها ناشی می شود ، نادیده می گیرد. بنابراین ، حدود 1.7 ٪ از جمعیت انسانی علائم متناوب را نشان می دهند. به عنوان مثال ، هایپرپلازی آدرنال منجر به تولید بیش از حد هورمونهای مردانه می شود ، به همین دلیل ممکن است دستگاه تناسلی زنان مبهم به نظر برسد. و سندرم Cleinfelter یا کروموزوم XXY در کاهش بیضه ها و سینه های گسترش یافته در مردان آشکار می شود.
به عبارت دیگر ، تحقیقات در مورد اسکلت و تکنیک های خاص به دانشمندان این امکان را می دهد تا پیش بینی هایی را انجام دهند و اطلاعاتی در مورد یک نفر دریافت کنند ، اما آنها به شما نمی گویند که او در طول زندگی کیست.