اولین ساکنان سیبری به ندرت ماموت ها را شکار می کردند، زیرا طعمه آنها شامل خرگوش، روباه قطبی، گرگ، آرگالی، کولان، آهو و گاومیش کوهان دار بود. شواهدی از این امر در لایه های فرهنگی کوه آفونتووا، به ویژه استخوان های ماموت های بسیار جوان و این حیوانات یافت شده است. اوگنی آرتمیف باستان شناس و کاندیدای علوم تاریخی در این باره صحبت کرد.
به گفته وی، در قلمرو کراسنویارسک، باستانی ترین مکان ها در کوه Afontovaya و منطقه Solnechny یافت شد. بر اساس تجزیه و تحلیل کربن، مردم در مکان اول 32 هزار سال پیش زندگی می کردند و در مکان دوم، دانشمندان مجموعه ای از سایت ها را کشف کردند که قدمت آنها به 23 تا 25 هزار سال قبل می رسد.
از نظر ظاهری، اولین سیبری ها با مردم مدرن تفاوتی نداشتند، اما از نظر فیزیکی توسعه یافته تر بودند.
آرتمیف گفت: “ما می دانیم که آنها روش های ارتباطی خاصی داشتند که به آنها امکان می داد از اشکال بسیار مؤثر ردیابی و شکار جمعی استفاده کنند. بالاخره مسئله بقا بود. ساکنان کوه آفونتووایا در میان ابزارهای دیگر، ابزارهای چند منظوره زیادی ساختند – ابزارهایی که می توانستند عملکردهای کاملاً متفاوتی را انجام دهند – از سلاح های شکار گرفته تا دوخت لباس.”
در همان زمان، اولین ساکنان سیبری نه تنها با نیزه های سنگی، بلکه با نیزه های استخوانی و نیزه های خط دار شکار می کردند – به گزارش کانال تلگرامی GradVestnik، در این مورد، قطعات سنگ در استخوان ها فرو می رفتند.
در سایت Milovice IV در موراویا، باستان شناسان چک توانستند مجموعه ای از 29 ابزار سنگی با قدمت حدود 30 هزار سال را کشف کنند که احتمالاً متعلق به یک نفر است. همه ابزارها به طور مرتب روی هم چیده شده بودند، انگار قبلاً در یک کیسه چرمی که به مرور زمان پوسیده شده بود نگهداری می شدند.