دانشمندان ایتالیایی دانشگاه باری پلی تکنیک دو روش تحقیق جدید Sedna را توسعه دادند – یک سیاره کوتوله مرموز بسیار فراتر از پلوتون. این مطالعه در پورتال مواد علمی منتشر شده است که توسط ARXIV محافظت نشده است.
سدنا 11 هزار سال یک انقلاب کامل در اطراف خورشید ایجاد کرده است. در سال 2075-2076 ، بدن در آسمان به نزدیکترین نقطه به خورشید می رسد که فرصتی نادر برای مطالعه این جهان خواهد بود.
این تیم پیشنهاد ارسال کشتی با درایو گرمای مستقیم (PTP) به سیاره را با استفاده از انرژی برای ایجاد کشش و انرژی. طبق محاسبات ، این روش به مدت 10 سال به Sedna می رسد ، از جمله 1.5 سال شتاب مثبت.
گزینه دوم بادبان پیشرفته خورشید با فناوری جذب حرارتی است. بر خلاف بادبان های خورشیدی کلاسیک ، این سیستم از گرمایش سطح برای ایجاد کشش اضافی استفاده می کند. همراه با کنترل جذاب در اطراف مشتری ، چنین دستگاهی فقط در هفت سال می تواند به Sedna بیاید. با این حال ، بر خلاف PTP ، خورشید فقط بدون ورود به مدار می تواند پرواز کند.
هر دو فناوری با چالش های فنی جدی روبرو هستند. موتور حرارتی هسته ای هنوز توسعه نظری است که در یک سنتز کنترل شده به پیشرفت نیاز دارد. بادبان خورشید با جایزه گرما به اجرای نزدیکتر است ، اما موفقیت آن به صحت محاسبه و مواد جدید بستگی دارد.
اگر این مأموریت در دهه های آینده آغاز نشود ، فرصت بعدی برای مطالعه Sedna تقریباً هزاران سال ظاهر می شود. دانشمندان امیدوارند که بشریت بتواند از این فرصت استفاده کند تا اسرار در مورد شکل گیری منظومه شمسی و ماهیت جهان دوردست را آشکار کند.